VERTEL HET ZAADJE NIET....


Ik ontving dit prachtig gedicht van Esther van Nieukerken.

Een wijze les over het eren van het unieke in de ander en vertrouwen op ieders eigen innerlijke kracht. Een confrontatie met je eigen hoogmoed en beter weten.

Voor ouders, voor geliefden, voor broers en zussen, collega’s en vrienden. Maar bovenal voor onszelf, als we 's morgens in de spiegel kijken...


VERTEL HET ZAADJE NIET

Dat het een bloem moet worden

Dat het hard moet werken

Goed moet luisteren

En zich voorbeeldig moet gedragen

Zich moet haasten voordat

de andere bloemen te hoog zijn en,

Boven hem uittorenen,

Hem de zon ontnemen


Maak het zaadje niet klein

Door te zeggen dat het maar een zaadje is

Terwijl er een wereld aan bloemen in hem leeft

Vertel het zaadje niet hoeveel het moet drinken

Hoeveel het moet zonnen

Hoeveel het moet groeien

Wat het moet worden


Vertel niet

Dat breken niet de bedoeling is

Dat hij heelhuids aan moet komen

En vraag je dan niet af

Of hij wel de goede kant op gaat

En hoe hij dat zo zeker weet dan


Vraag het zaadje niet

Wat zijn plan is

Welke kleur zijn bloem wordt

En hoe hij daar gaat komen

Zo hoog

En waar hij denkt

die kleur vandaan te halen

Uit die gele zon? Of de bruine grond?


Vertel het zaadje niet dat hij pech heeft

Verkeerde ouders of

Verkeerde grond

Te weinig regen

Of te veel zon


Vertel het plantje niet dat het niet goed groeit

Te krom te langzaam te raar

Dat de blaadjes er gek uitzien

Of te veel aan een kant staan

Dat hij gek danst

Of geen kans heeft

Slechts om vertrapt te worden

Opgegeten

Opgegeven


En vertel hem uiteindelijk niet

Dat de bloem de verkeerde kleur heeft

Omdat de bloemen om hem heen anders kleuren

Of dat hij verkeerd ruikt

Niet zoet genoeg is of te veel op een ander lijkt

Dat geen vlinder of bij naar hem omkijkt


Vertel het zaadje slechts

Hoe mooi het is

Hoe eigen

Hoe echt

Vertel het zaadje

Dat hij uniek is

Er nooit eentje was zoals hij

En dat dat nou juist zo prachtig is

Dat we zo benieuwd zijn naar

Hoe je groeien zal

En wat je brengen zal en

Dat de aarde je draagt

De zon naar je lacht

En het water je voedt

Dat we blij zijn dat je er bent

Op precies de goede plek

Met precies de goede manier van zijn

Dat de wei nog net wat mooier is

En dat je daar samen zal staan

Met al die anderen

Die net zo prachtig uniek zijn als jij

En precies dat maakt het

Goed


Zachtjes regent het

Op de grond

En er is geen haast

Je voelt vanzelf

Wanneer je breekt en open gaat


En onthoud

Dat wat je bent nooit vergaat

Hoe je ook groeit of breekt of bloeit



34 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven